24 Temmuz Basın Bayramı.
Basında sansürün kaldırılışının kutlandığı gün.
Sansür gerçekten kaldırıldı mı, kaldırılmadı mı orası muamma.
Bunun üzerine ayrıca tartışılır.
Bir de 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü var.
365 günlük yıl döngüsünde gazetecilere ay canım, ay cicim gülücüklerinin atıldığı 2 gün.
24 Temmuz Cuma Günü öncesinde de sonrasında da aynı sahneyi bir kaç kez yaşıyacağız.
Çok büyük olasılıkla kahvaltı üstüne kahvaltılar verilecek.
Muhtemelen o güne kadar kahvaltı verecek gün boşluğu bulamayan birisi de aradan çıkacak “Bu da benden size akşam yemeği.” diyecek.
İşi uyguna mal etmek isterse de adını 5 çayı koyup durumu öyle kurtarmaya çalışacak.
Yine aynı samimiyetsiz sözler, yine aynı samimiyetsiz davranışlar.
“Basımımızın güzide temsilcileri.”
“Kamu görevi görüyorsunuz. Saygımız sonsuz.”
“Demokrasimizin olmazsa olmazlarısınız.”
“Basın özgürlüğünü önemsiyoruz.”
Anlayacağınız bilmem neyden tayyare selam söyle o yare nidaları.
Sen gel bir yıl boyunca işine gelmeyen bir haber yapıldığında ya da bir olay olduğunda gazetecileri yerden yere vur,
“Para vermedik ondan yazıyorlar.”
“Kesin para aldılar ondan yazıyorlar.”
“Yalan ve yanlı haber.”
“Gerçeği yansıtmıyor.”
“Şikayetçi olur mahkemeye gideriz.”
“İftira atıyorlar.” Deyip,
“Kamuoyuna duyurulur.” Adıyla boy boy açıklamalar yayınla,
Gazeteciyi ya da kuruluşu itibarsızlaştırmak için beyanatlar ver,
Ondan sonra gel bir günlük cicim gününde “Basınımızın güzide temsilcileri.”
Güler misin, ağlar mısın?
Ver kahvaltıyı, söyle aynı nakaratı, gönder basını.
Bari bu sefer boş sözlerle eli boş göndermeyin.
Çalışmayan, elde kalmış powerbankleri de vermeyin.
Artık onlardan koleksiyon yapacağız.
Düzgün bir hediye hazırlayında cicim günümüzde boş nutukla değil gönlümüzü insan gibi alın.
Bizde hiç değilse “364 gün yerden yere vurdular ama en azından bugün insanlık yaptılar.” diyelim.
News
