İKİ AYDIR MAAŞ ÖDEYEMEDİLER, ÇÖZÜMÜ YİNE İŞÇİDEN BEKLEDİLER!

Şirket yönetimi ise biriken ücretler için ödeme tarihi vermek yerine, işçilerden üretime dönmelerini istedi. İşçinin beklediği, yeni vaatler değil; çalışarak hak ettiği ücretinin ödenmesi.

Bartın’ın Amasra ilçesinde faaliyet gösteren HEMA maden ocağında, ücretlerini alamayan madenciler iş bıraktı. Yer altında ağır koşullarda çalışan işçiler emeklerinin karşılığını beklerken, şirketten yapılan açıklamada maaş ödemelerinin yeniden kömür üretimine başlanmasına bağlanması dikkat çekti.

Şirket yönetimi, çalışanlara gönderdiği açıklamada yaklaşık iki aydır maaş ödenemediğini kabul etti. Uzunayak ekipmanlarının yeni panoya taşınması nedeniyle yaklaşık 1,5 aydır üretim yapılamadığını belirten yönetim, stoktaki düşük kalorili kömürün satışından elde edilen gelirin ücretleri karşılamadığını bildirdi.

ÇALIŞILMIŞ GÜNLERİN MAAŞI, YENİ ÜRETİME BAĞLANDI

Açıklamada, ücretlerin ödenmesini sağlayacak tek kaynağın işletmenin kendi taşkömürü üretiminden elde edeceği gelir olduğu ifade edildi. Böylece işçilerin geçmiş çalışmalarından doğan maaş alacakları, gelecekte yapılacak üretim ve elde edilecek gelire bağlandı.

Oysa madencilerin talebi açık: Daha önce verdikleri emeğin karşılığını almak. 

İŞ BIRAKAN İŞÇİYE “ÖDEMELER GECİKİR” MESAJI

Şirket yönetimi, çalışmaya ara verilmesinin üretimi geciktireceğini, bunun da ücret ödemelerini daha ileriye öteleyeceğini savundu. Panonun hazırlanmasının ve üretimin başlamasının işçilerin emeğine bağlı olduğunu vurguladı.

Bu yaklaşım, iki aydır ücretini alamadığı için iş bırakan madenciyi, maaşların gecikmesinin sorumluluğunu da üstlenmek zorunda bırakıyor. Ancak şirketin kendi açıklamasına göre ödeme sorunu, işçilerin iş bırakmasından önce başladı.

DAYANIŞMANIN İLK ADIMI, İŞÇİNİN HAKKINI ÖDEMEKTİR

Çalışanlara dayanışma çağrısı yapan şirket, biriken maaşların ne zaman yatırılacağına ilişkin somut bir tarih açıklamadı.

Madencinin kirası, faturası, mutfak gideri ve çocuğunun ihtiyacı üretimin başlamasını beklemiyor. Yer altında alın teri döken işçilerin ihtiyacı belirsiz bir çağrı değil, biriken ücretlerinin ödenmesi ve güvenebilecekleri açık bir ödeme takvimi.

Çünkü işçi bir lütuf beklemiyor; emeğinin karşılığını istiyor.